Tandetne trendy, nakręcane przez środki masowego przekazu, promują materialne spojrzenie na świat, a kobiety, a właściwie to, co z nich zostało, chłoną kicz od najmłodszych lat.

Dobrze jest na chwilę przystanąć i pomyśleć, na ile nasze dziewczyny, lub, co gorsza córki, podobne są do naszych matek?

Jest to EPIDEMIA, która zabija takie określenia jak: urokliwa, z gracją czy urocza.

Zniknęła granica pomiędzy kobietą a facetem.

Smutne jest również to, że dziewczyny starające się nie poddawać zarazie, nierzadko wyśmiewane są przez stada MANDARYN.

Ludzkość uzupełniała się nawzajem przez setki lat.

Niejednokrotnie błędnie odbieramy stare rozwiązania społeczne. Postrzegamy obyczaje przeszłości jako prymitywne, tzn. kobiety z ograniczonymi prawami i określonym miejscem w społeczeństwie.
Nie dostrzegamy jednak, przed iloma problemami tego świata były chronione, jak czczone w umysłach, powieściach, wierszach i innych dziełach sztuki.

Obecnie TAK ZWANE równouprawnienie pozbawia te niegdyś delikatne istoty ich piękna.
Ślepo pragnąc nam dorównać, z czasem zmieniły nas w swój podświadomy wzorzec.
A wzorzec z nas niezbyt dobry i to nasz świat zmusza je do podtrzymywania takiego stanu rzeczy.

Do nikogo pretensji mieć nie możemy. Tak więc apeluję do każdej czytelniczki: KOCHANE!!! Nie zatracajcie tego, co najdroższe w imię przesr.... sprawy!

Na koniec chciałbym życzyć powodzenia wszystkim dziewczynom, dla których uśmiech rodziny wart jest kolejki w mięsnym, a dziecięce rysunki na lodówce bezcenne.

POWODZENIA!